İşte benim hikayem

Merhabalar,

Bu siteye otizm ile ilgili bi bölüm eklediğiniz için teşekkürler. Ben 12 yaşında otistik ve hiperaktif oğlu olan biriyim. Eşimle üniversitede tanışıp , 5 sene çıktıktan sonra büyük bir aşkla evlendik. Bir sene sonra oğlumuz olduğunda her şey gayet yolundaydı. Taa ki 2 yaşında oğlumda bir gariplik hissedip 7 ayrı psikolağa gidip en sonunda kötü haberi öğrenene dek. Oğlumuz otistik bir çocuktu ve otizm denen hastalıkta sınırdaydı. Acilen eğitime başladık. Eşimin bu konuyla hiç bir zaman çok ilgilenmemesine karşı ben internette gördüğüm her yazıyı, kitapçılarda bulduğum her kitabı okumakla yetinmeyip, çeşitli seminerle katılıp kendimi eğitiyordum. Eşim sadece benim dürtüklememle zoraki bana eşlik ediyordu. Aslında o zamanlar bu konudan pek şikayetçi değildim. Oğlumuzu çok iyi bir terapi merkezine kaydettik. Eve eğitimli bakıcı abla alındı. Bir kaç sene sonra bayağı yol kaydetmiştik. Ama psikologların söylediği , bizim yapmamaız gereken erkek çocuğun babaya ihtiyaç duyduğu için baba ile vakit geçirmesi gerekiyordu. N e yazık ki bizim babamız işini ve yorgunluğunu bahane ederek bu ilgiyi çocuktan esirgiyordu. İşi onun ailesinin önüne geçmişti. Gece oğlum uyuduktam sonra eve geliyor, hafta sonları işini bahane ederek evden gidip geceyarıları gelmeye başladı. Tabii evliliğimde bir terslik olduğunu anlamam uzun sürmedi. Evliliğimizin 9.senesinde artık evden iyice kopmuştu. Cep telefonunun şarjda olduğu bir gün şeytanın dürtmesiyle mesajlarına baktım ve bir kadından gelen mesajları gördüm. Bunu kendisine söylediğimde gayet pişkin bir şekilde bir ilişkisi olduğunu, bunu artık saklamaya gerek olmadığını ve en önemlisi hasta bir çocukla bu hayata daha fazla dayanamadığını söyleyip çekip gitti.Bir kaç kez gelip evde kalan eşyalarını aldı ve dava açtığını ve kendiisnden nafaka talebim olmaz sa bakıcı parasını ödeyeceğini söyledi ve ben saf saf inanıp mahkemede nafaka falan talep etmedim. Ayrılmamızın ardından ilk ay bakıcı parasının yarısını verdi ve borçları olduğunu söyledi. Yine sesimi çıkartmadım. Bir kaç kez gelip oğlunu Mc Donalds'a yemeğe götürdü. Bir daha ne geldi ne de aradı. Vereceğini vaad ettiği bakıcı parasını da vermedi. Teyzemin kızı avukattır. Hemen nafaka davası açtı. Bir süre sonra nafaka bağlandı. Ayda 200 ytl nafakayı 10 ay kadar ödedi. Bu arada evlenmiş ve yeni eşiyle beraber yurtdışına gitmeye karar vermişler . Eşi benim cep telefonuma şimdiye kadar ödedikleri nafakanın başlarını gözlerinin sadakası olduğunu ve bir daha kendilerinden para koparamayacağını söyleyen bir mesaj attı. Bu mesaj beni çılgına çevirse de yapacak bir şeyim yoktu. Bir kaç ay sonra yurtdışından döndüklerini duydum. Çalıştığı işyerini tespit edip tekrar nafaka davası açtım. Şu an mahkeme sürüyor. En acısıda eski eşim oğlunu 3 senedir ne görüyo ne de arıyor. Oğlum şu an 12 yaşında ,herşeyin bilince ve baba özlemi çeken bir çocuk. Ben bu arada hem çalışıp, hemde oğlumu terapiler ile büyütmeye, eğitim vermeye çalışıyorum. Bazen geriye bakıp bu kadar kuvvetli olduğum, ayakta kalabildiğim için şükrediyorum. Ama asıl ayakta kalmamı sağlayan bana har zaman destek olan aileme ve dünyada kimsenin sahip olamayacağı, herşeyimi paylaştığım, benim için çok özel biri olan tek dostuma çok şey borçluyum.

ALLAHRAZIOLSUN.COM